Λίμνη Βεγορίτιδα - Η λίμνη με τα βαθυγάλανα νερά και τους τουριστικούς οικισμούς Άρνισσα και Άγιο Παντελεήμονα

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΒΑΡΔΑΡΗΣ

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ. ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ

Η λίμνη πήρε το όνομα της από την πόλη Βοκερία. 
Στα λατινικά το όνομα σώθηκε από τον Τίτο Λίβιο παραφθαρμένο ως ‘’Lacus Begoritis’’ απ’ όπου προήλθε το Βεγορίτις–Βεγορίτιδα.  
Η ιστορία της ξεκινάει από τα αρχαία χρόνια, καθώς έχουν βρεθεί αντικείμενα που μαρτυρούν ιστορικά δεδομένα από τον 3ο πχ αιώνα. Η λίμνη δεν είχε πάντα αυτό το όνομα. 

Σιδηροδρομικοί σταθμοί της γραμμής Πλατέος - Φλώρινας - Κοζάνης

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ- ΙΣΤΟΡΙΑ- ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΩΝ.    Θάνος  Ευθύμερος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.                 Στέφανος  Βαρδάρης

Ο Θόλος της Αθηνάς Προναίας Δελφών

 

ΕΠΙΜ.ΚΕΙΜΕΝΟΥ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ

Αιδηψός - Ήλια – Γιάλτρα - Ιαματικές Πηγές και Θερμαλισμός - Ιαματικά Λουτρά στη Βόρεια Εύβοια

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΛΟΥΤΡΩΝ ΑΙΔΗΨΟΥ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ
(Απο τη συμμετοχή μου στην Εκθεση Φωτογραφίας 30 ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΩΣ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016 στο Πολιτιστικό χώρο ''ΚΥΜΑ'' Λουτρών Αιδηψού)

Αρχάγγελος

Το ελληνικό-γλυκό νησί των Δωδεκανήσων, η Λέρος, καθώς βρίθει νησίδων ολόγυρα εστιάζουμε στον Αρχάγγελο, μία δαντελωτή κουκκίδα στον βραχόκηπο του Αιγαίου. Κείται βόρεια της Λέρου και απλώνεται στα 1.608 στρέμματα με ‘γειτόνους’ τις βραχονησίδες Πατέλλα, Τρυπητή και Στρογγυλή. Η πρόσβαση επιτυγχάνεται φυσικά με πλεούμενο ενώ προσφέρεται για δέσιμο αρόδο μεταξύ του Αρχάγγελου και της Λέρου, όταν ο καιρός ‘διαφωνεί’. Το Λακκί (λιμάνι της Λέρου) είναι ένα από τα ασφαλέστερα αγκυροβόλια της Μεσογείου, φτάνει να μη φυσάνε ΝΑ, Β και Α άνεμοι.

    Από το Παρθένι λοιπόν, περνάμε απέναντι στον Αρχάγγελο ο οποίος τυγχάνει ανά των ετών να κατοικείται από μία οικογένεια, όπως και σήμερα, ολοκληρωμένη θα λέγαμε. Η μητέρα, η Ευρώπη (πρώην νηπιαγωγός–νυν ερημίτισσα) μετά του συζύγου και των δύο παιδιών της, ασχολούνται με το εστιατόριό τους (τους θερινούς μήνες) και το κτήμα γενικότερα. Ζυμώνουν το ψωμί τους ενώ προμηθεύονται υλικά από την Λέρο, συλλέγουν τα πολύτιμα βότανα (ταραξάκο, αστράγγουρα, βολβοί, αντοναϊδα=βότανο της Παναγιάς κ.α.), θωρούν τα τριγύρω ελεύθερα κατσικάκια (περίπου, 100 τον αριθμό) προστατεύοντας τα δεντράκια τους και δεν νοσταλγούν καθόλου την Αθήνα. Έχουν υιοθετήσει δε, κάποιες γατούλες, ένα σκυλί και έναν γλάρο που δεν πετά.

    Στον χαμηλό λόφο της βραχονησίδας θεωρείται από τα υπολείμματα θόλου, πως παλιά υπήρξε μοναστήρι ενώ παρακάτω προσμένουν τρεις πανέμορφες παραλίες, με την εντύπωσή μας να κορυφώνεται στην καθαρότητα και τα χρώματα.

    Η επίσκεψη ‘αναρριχάται’ στην εμπειρία και την γνώση της σπάνιας φυσικής ομορφιάς, όπως και τη βεβαίωση του Αρχάγγελου, μαζί με τις νησίδες Φαραδονήσια, Λέρικο, Μικρό και Μεγάλο Γλαρονήσι να έχουν ενταχθεί στο κοινοτικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Επιμέλεια. Θάνος Ευθύμερος

Χώμα, νερό, ζωή

    "Οι πηγές και οι αναβλύσεις συνδέονται στενά με τον κύκλο του νερού στη φύση, την υδρολογική ισορροπία και το υδρολογικό ισοζύγιο του υπόγειου νερού. Αποτελούν μία σημαντική ένδειξη για το είδος της υδροφορίας μίας περιοχή. Κατά το ιστορικό παρελθόν η παρουσία τους ήταν σημαντική για τη δημιουργία οικισμών ή την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων", λέει για τις πηγές η 'πηγή' του τμήματος γεωλογίας Α.Π.Θ.

Υδρογεωλογικά οι πηγές και γενικά οι αναβλύσεις είναι στην πραγματικότητα "υπερχείληση" υδροφόρων στρωμάτων.

    Η φωτογραφία της Λειβαδιάς αναφέρεται στη θέση Κρύα, με τα δέντρα και τα νερά να προέρχονται από τις αρχαίες πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης, στον ποταμό Έρκυνα, από τις οποίες υδρεύεται και σήμερα η πόλη.

    Η Έρκυνα, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν Νύμφη μίας ομώνυμης πηγής στη Λειβαδιά της Βοιωτίας, κόρη του Τροφωνίου και συντρόφισσα της Περσεφόνης.

Οι δυό τους έπαιζαν κάποια μέρα κοντά στην πόλη με μία χήνα που τους ξέφυγε κρυπτόμενη σε μία σπηλιά -κάτω από μία πέτρα- η οποία ανασηκώθηκε από την Περσεφόνη και ξεπετάχτηκε από τη γη η πηγή της Έρκυνας. Έτσι, λοιπόν, το όνομα της νύμφης της Βοιωτίας φέρει ο ποταμός που διασχίζει τη Λειβαδιά, όπως και ο ανακαλυφθείς (1900) αστεροειδής 458 Ερκυνία.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Θάνος Ευθύμερος

Οικισμός Βρονταμά - Δήμος Ευρώτα, Σκάλα Λακωνίας

  Αναζητώντας στο χάρτη της χώρας μας για το γνωστό-άγνωστο 'κομμάτι' της και εστιάζοντας πάνω από τον Λακωνικό κόλπο, 'πέφτουμε' στον Βρονταμά. Τον πεδινό οικισμό του νομού Λακωνίας, στη λεκάνη του Ευρώτα, στην πρώην επαρχία Λακεδαίμονος και σε απόσταση 283 χιλιομέτρων από την Αθήνα. Έχει αλεπούδες, τσακάλια, χαρούμενους ανθρώπους, ελιές Καλαμών με κρασί κάτω απ'το πλατάνι και λεβέντικη ιστορία!

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Λευκίμμη στο πράσινο

    Το φθινόπωρο μας 'κλείνει' το μάτι κι εμείς με τη σειρά μας στο νοτιότερο κομμάτι του νησιού των Φαιάκων. Τη Λευκίμμη.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα - Φωτ. Φωτεινή Μοίρα

Μινιατούρες

    Τα ντοματίνια αντικαθιστούν στο πιάτο μας τη ντομάτα, που το χειμώνα δεν είναι τόσο ποιοτική και διευκρινίζονται στον ουρανίσκο μας ως γευστικά και ζουμερά. Φυτεύονται ακόμη, σε απλή γλάστρα του μπαλκονιού μας (με τις φροντίδες του ήλιου και του νερού) και αποδίδουν την ευεργετικότητά τους στην ανθρώπινη υγεία με πλούσια μέταλλα, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία που βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, τη δυσκοιλιότητα και στη καλή λειτουργία της χοληστερόλης.

    Απ’ την άλλη, η εικόνα, καθρεπτίζει το καλοκαίρι –τις ιερές διακοπές- το ξέγνοιασμα, τα χρώματα θυμίζει που ‘κλείνουν’ το μάτι στο επόμενο ραντεβού.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Πανηγύρι Αγίας Κυριακής στη Δήλο, 7 Ιουλίου

    Ο πιο όμορφος από τους αθανάτους και μέγιστος των αρχαίων Ελλήνων ο θεός του φωτός Απόλλων, γεννήθηκε στην καρδιά των Κυκλάδων τη Δήλο που πριν ήταν άδηλος και το οποίο νησί φιλοξενεί το μοναδικό εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής. Κάθε χρόνο η 7η Ιουλίου είναι γιορτινή.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Google 

Φθινόπωρο

    Είναι ίσως η πιο ιδιόμορφη εποχή του έτους, όταν ο καιρός θυμίζει πότε καλοκαίρι και πότε τον επερχόμενο χειμώνα, ενώ 'δηλώνει' μελαγχολική αλλά και αισιόδοξη προς τη συγκομιδή. Εκ του ρήματος φθίνω προέρχεται η λέξη και του ουσιαστικού οπώρα, καθώς το φθινόπωρο λιγοστεύουν τα οπωρικά (σ.σ. οι εδώδιμοι καρποί των δέντρων, τα φρούτα) και αναποδογυρίζουν οι άκατοι, με την υπόσχεση του επόμενου ραντεβού στις βαρκάδες και στην παραλία του Αιγίου.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Λάκωνες στην Κέρκυρα

    Η προτροπή για το ταξίδι και την παρουσίαση του ορεινού όγκου στον ιονιοπελαγίτικο τόπο 'στάθηκε' στην ονομασία του χωριού Λάκωνες, διαβάζοντας τον χάρτη της νήσου των Φαιάκων. Μανιάτες στην Κέρκυρα;

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Φωτεινή Μοίρα

Τέλος διακοπών

    Πάει! Αυτό ήταν! Πα.πα.λά στις διακοπές (ό,σοι εκάμαμε) και η προοδευτκή πέδηση –αθέλητα, πάντα- επήλθε ‘ρίχνοντας’ την αυλαία στις θαλασσινές μας χαρές του θέρους. Εκεί που οι στιγμές μας, επειδή ήταν αληθινές μακραίνανε. Η στοργή του νερού, τα χάδια (όχι τα χαστούκια) του ήλιου, το ξεχασμένο χώμα θεράπευαν την ψυχή, άρα και το σώμα. Ο χρόνος, αυτός ο πολύτιμος αδερφός (που τον ψάχνεις 11 μήνες, every year) βρισκόταν πλάϊ σου πλέον, σαν φίλος για κουβεντολόϊ και μπροστά σου (χαλί!) παραδομένος. «Κάνε με ό,τι θες!»

     Τώρα πιά, μόνο μια φραγή, προσωρινή ευχόμεθα, στο γλυκό-διαρκές χαλάρωμα και στην αναζήτηση του αγνώστου εαυτού…

    Ο τελευταίος ας κλείσει την πόρτα.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

                                                             
                                         Στρουθοκάμηλος

Ο ψιλόλιγνος-μακρύδρομος λαιμός της στηρίζει το μικροσκοπικό κεφάλι καθώς τα μεγάλα μάτια της με διαπερνούν με το βλέμμα και με καθηλώνουν στην πρωτόγνωρη και συγκινητική εικόνα του τεράστιου πουλιού. Κι αυτό το ζώο (όπως όλα τα ζώα) οσμίζεται τον φόβο ή διαισθάνεται την καλή προαίρεση (της υποβόσκουσας) καθώς ανταποδίδει την συμπάθεια με ένα φιλάκι ραμφωτό! Ένοιωσα την στιγμή μου να κλονίζεται με τούτη την ‘απλοχεριά’ της φύσης, σ’ αυτό το ρεπορτάζ της περιοχής Λαυρίου όπου εκτρέφοντο (;) κάποιοι-αρκετοί στρουθοκάμηλοι.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

                                      Μηδέν άγαν

    «Η Ελλάδα υπήρξε και πάντα ήταν το γίγνεσθαι… Τα πνευματικά αγαθά που κατέθεσε η Ελλάδα στην ανθρωπότητα δεν έχουν ξεπεραστεί. Γιατί ο Έλληνας έθετε ως μέτρο την φύση. Δεν έκανε τον σπουδαίο. Έτσι ανακάλυψε τις αναλλοίωτες αντικειμενικές αλήθειες». 

Βαγγέλης Παπαθανασίου (Συνθέτης ή όπως λέει ο ίδιος, «Διαθέσιμος στην μουσική»)

Φωτογραφία: Ασπασία Μπέτα