Τρίτη, 30 Απριλίου 2019



  Αιθιοπία - Λαλιμπέλα, Ναός Αγίου Γεωργίου


  Ο ναός του Αγίου Γεωργίου αναφέρεται σαν το Όγδοο Θαύμα του Κόσμου, όπερ μία μονολιθική εκκλησία στην Λαλιμπέλα, που βρίσκεται στην περιφέρεια της Αμχάρα, στην Αιθιοπία.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Νίκος Καββαδίας


    Οι διαστάσεις του συγκροτήματος της σκαλιστής εκκλησίας είναι 25 μέτρα, έως 25 μέτρα με 30 μέτρα και υπάρχει μία κολυμβήθρα έξωθεν του ναού σε μία τεχνητή τάφρο, κατασκευής περί του 12ου αιώνος.  Υπάρχουν άλλοι 10 Μονολιθικοί Ναοί στην περιοχή, ήτοι: Ναός Μεγάλης Παναγίας, Γολγοθά, Αρχάγγελου Μιχαήλ, Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Μεντχάν Αλέμ, Γκχέλ, Αγίου Εμμανουήλ, Αγίου Μερκουρίου, Άμπα Λίβανος και Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Ραφαήλ.

    Οδεύοντας προς τη Λαλιμπέλα (Αθήνα-Κάϊρο-Αντίς Αμπάμπα, μετά αεροπλανάκι ή λεωφορειάκι της ιώβειας υπομονής, αλλά εμείς νοικιάσαμε αυτοκινητάκι) γευόμαστε τα εδέσματα της αεροπορικής θέσης και ενημερωνόμαστε από τον σάκο του ταξιδευτή για την υπόσκαφη εκκλησία. Ο μονολιθικός και σκαλιστός ναός διαθέτει τον στυλοβάτη, την επιφάνεια δηλ. πάνω στην οποία πατούν οι κίονες, που συνήθως (με τη σειρά τους) πατούν σε ολόκληρο λίθο και  σπανιότερα σε 2 δύο λίθους συγχρόνως.

    Σύμφωνα με την αιθιοπική πολιτιστική ιστορία ο ναός του Αγίου Γεωργίου, που φωτογραφίζουμε στη μακρινή Αφρική και παρουσιάζουμε στο ΓΕΩΦΥΛΑΚΤΟ, σκάφτηκε με την προτροπή ενός οράματος που είδε ο βασιλιάς Ντζέμπρε Μεσκέλ Λαλιμπέλα, της δυναστείας των Ζάγκβε. Στο όραμα, σύμφωνα με τα γραπτά, ο βασιλιάς καθοδηγήθηκε από τον  Άγιο Γεώργιο και τον Θεό για να κατασκευάσει το ναό. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός πρώτα κηρύχθηκε από τους Αποστόλους και μαθητές του Χριστού, όπου το έργο τους συνέχισαν οι διάδοχοί τους που δίδαξαν κατ'αρχάς στους μεσογειακούς λαούς και κατόπιν σε όλες τις ηπείρους: Ευρώπη, Ασία, Αφρική.

    Η Λαλιμπέλα, από το 2006, είναι τόπος προσκυνήματος για τα μέλη της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Τιβαχέντο.
Η δε, εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι μέρος της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1978.


Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019



Παπούα




    Στην τρίτη σκηνή ο φωτογράφος μας κλέβει σχεδόν τη στιγμή καθώς ο ιθαγενής δεν επιθυμεί απαθανατήσεις στην όμορφη καλύβα του, ενώ 'βγάζει' το ψωμάκι του. Οι λιγότερο εξελιγμένοι Παπούα ως αίλουροι της ζούγκλας είναι κυνηγοί κεφαλών και παγίδων, χτίζουν τις χορτάρινες στέγες τους πάνω στα ψηλά τα δέντρα, ασχολούνται με τη γεωργία και το ψάρεμα και είναι απομονωμένοι από τον έξω κόσμο (δηλαδή εμάς...τους πολιτισμένους!). Πρόκειται για ομάδα νεγροειδών πληθυσμών που ζουν στην Τασμανία, την Αυστραλία, τη Νέα Γουϊνέα, την Ινδονησία, εξαπλώνονται στα νησιά της Μελανησίας και της Καληδονίας ενώ διακρίνονται σε δύο τύπους: Του μεσόγειου και του παράλιου. Ο πρώτος είναι πιο κοντούλης, έχει πλατιά μύτη, μεγάλο στόμα, σαρκώδη χείλη και σκούρο δέρμα. Ο δεύτερος τύπος είναι ψηλότερος, με λεπτότερο σωματότυπο και ανοιχτότερο χρώμα δέρματος.
Η ετυμολογία της λέξεως παπούα προέρχεται από το μαλαϊκό pua-pua=σγουρός, κατσαρός (αναφορά στα μαλλιά), οι άνθρωποι της φυλής κυκλοφορούν με την ενδυμασία της φύσης και τους νεκρούς τους αφήνουν πάνω στα δέντρα ή τους θάβουν ταριχευμένους. Πιστεύουν στα πνεύματα και δεν έχουν αρχηγούς.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Νίκος Καββαδίας