Πέμπτη 29 Ιουνίου 2023



Αρχάγγελος



Το ελληνικό-γλυκό νησί των Δωδεκανήσων, η Λέρος, καθώς βρίθει νησίδων ολόγυρα εστιάζουμε στον Αρχάγγελο, μία δαντελωτή κουκκίδα στον βραχόκηπο του Αιγαίου. Κείται βόρεια της Λέρου και απλώνεται στα 1.608 στρέμματα με ‘γειτόνους’ τις βραχονησίδες Πατέλλα, Τρυπητή και Στρογγυλή. Η πρόσβαση επιτυγχάνεται φυσικά με πλεούμενο ενώ προσφέρεται για δέσιμο αρόδο μεταξύ του Αρχάγγελου και της Λέρου, όταν ο καιρός ‘διαφωνεί’. Το Λακκί (λιμάνι της Λέρου) είναι ένα από τα ασφαλέστερα αγκυροβόλια της Μεσογείου, φτάνει να μη φυσάνε ΝΑ, Β και Α άνεμοι.
    Από το Παρθένι λοιπόν, περνάμε απέναντι στον Αρχάγγελο ο οποίος τυγχάνει ανά των ετών να κατοικείται από μία οικογένεια, όπως και σήμερα, ολοκληρωμένη θα λέγαμε. Η μητέρα, η Ευρώπη (πρώην νηπιαγωγός–νυν ερημίτισσα) μετά του συζύγου και των δύο παιδιών της, ασχολούνται με το εστιατόριό τους (τους θερινούς μήνες) και το κτήμα γενικότερα. Ζυμώνουν το ψωμί τους ενώ προμηθεύονται υλικά από την Λέρο, συλλέγουν τα πολύτιμα βότανα (ταραξάκο, αστράγγουρα, βολβοί, αντοναϊδα=βότανο της Παναγιάς κ.α.), θωρούν τα τριγύρω ελεύθερα κατσικάκια (περίπου, 100 τον αριθμό) προστατεύοντας τα δεντράκια τους και δεν νοσταλγούν καθόλου την Αθήνα. Έχουν υιοθετήσει δε, κάποιες γατούλες, ένα σκυλί και έναν γλάρο που δεν πετά.
    Στον χαμηλό λόφο της βραχονησίδας θεωρείται από τα υπολείμματα θόλου, πως παλιά υπήρξε μοναστήρι ενώ παρακάτω προσμένουν τρεις πανέμορφες παραλίες, με την εντύπωσή μας να κορυφώνεται στην καθαρότητα και τα χρώματα.
    Η επίσκεψη ‘αναρριχάται’ στην εμπειρία και την γνώση της σπάνιας φυσικής ομορφιάς, όπως και τη βεβαίωση του Αρχάγγελου, μαζί με τις νησίδες Φαραδονήσια, Λέρικο, Μικρό και Μεγάλο Γλαρονήσι να έχουν ενταχθεί στο κοινοτικό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα
Επιμέλεια. Θάνος Ευθύμερος

Τρίτη 9 Μαΐου 2023

Χώμα, νερό, ζωή



    "Οι πηγές και οι αναβλύσεις συνδέονται στενά με τον κύκλο του νερού στη φύση, την υδρολογική ισορροπία και το υδρολογικό ισοζύγιο του υπόγειου νερού. Αποτελούν μία σημαντική ένδειξη για το είδος της υδροφορίας μίας περιοχή. Κατά το ιστορικό παρελθόν η παρουσία τους ήταν σημαντική για τη δημιουργία οικισμών ή την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων", λέει για τις πηγές η 'πηγή' του τμήματος γεωλογίας Α.Π.Θ.
Υδρογεωλογικά οι πηγές και γενικά οι αναβλύσεις είναι στην πραγματικότητα "υπερχείληση" υδροφόρων στρωμάτων.

    Η φωτογραφία της Λειβαδιάς αναφέρεται στη θέση Κρύα, με τα δέντρα και τα νερά να προέρχονται από τις αρχαίες πηγές της Λήθης και της Μνημοσύνης, στον ποταμό Έρκυνα, από τις οποίες υδρεύεται και σήμερα η πόλη.
    Η Έρκυνα, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν Νύμφη μίας ομώνυμης πηγής στη Λειβαδιά της Βοιωτίας, κόρη του Τροφωνίου και συντρόφισσα της Περσεφόνης.


Οι δυό τους έπαιζαν κάποια μέρα κοντά στην πόλη με μία χήνα που τους ξέφυγε κρυπτόμενη σε μία σπηλιά -κάτω από μία πέτρα- η οποία ανασηκώθηκε από την Περσεφόνη και ξεπετάχτηκε από τη γη η πηγή της Έρκυνας. Έτσι, λοιπόν, το όνομα της νύμφης της Βοιωτίας φέρει ο ποταμός που διασχίζει τη Λειβαδιά, όπως και ο ανακαλυφθείς (1900) αστεροειδής 458 Ερκυνία.


Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Θάνος Ευθύμερος

Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2022


Οικισμός Βρονταμά - Δήμος Ευρώτα, Σκάλα Λακωνίας


  Αναζητώντας στο χάρτη της χώρας μας για το γνωστό-άγνωστο 'κομμάτι' της και εστιάζοντας πάνω από τον Λακωνικό κόλπο, 'πέφτουμε' στον Βρονταμά. Τον πεδινό οικισμό του νομού Λακωνίας, στη λεκάνη του Ευρώτα, στην πρώην επαρχία Λακεδαίμονος και σε απόσταση 283 χιλιομέτρων από την Αθήνα. Έχει αλεπούδες, τσακάλια, χαρούμενους ανθρώπους, ελιές Καλαμών με κρασί κάτω απ'το πλατάνι και λεβέντικη ιστορία!

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2022

ΘΑΛΑΣΣΑ.......

 

 

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.  ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ

 

Η θάλασσα η μεγάλη κι η γαλάζια,
στο βλέμμα τ’ ουρανού της κάνει νάζια.
Τα κύματα υψώνει στον οντά του,
γιατί θέλει να βρίσκεται κοντά του. 

Θέλει γλυκά να πίνει τ’ άρωμά του
και να ξαπλώνει μες στην αγκαλιά του.
Να της φοράει τ’ αστέρια δαχτυλίδια,
και τους πλανήτες του ολόχρυσα στολίδια. 

Εκείνος στα νερά της να βουτάει,
κι εκείνη μια ζωή να τον κρατάει,
δεμένο στα γαλάζια δάκρυά της,
και πάντοτε να βρίσκεται κοντά της. 

ΣΤΙΧΟΙ. Θιακού Χρύσα


Δευτέρα 23 Μαΐου 2022

Όνειρο ανοιξιάτικης νυχτός...

 

Ο ύπνος ήτο πανάλαφρος, χαριτωμένος και με το γνωστό μειδίαμα στο ξύπνημα της επομένης.

    « Ήμουν, λέει, μόνη στην ζωή αλλά δασκάλα Δημοτικού σχολείου, οπότε πούλησα το μοναδικό μου σπίτι του άστεως και μετοίκησα με γρήγορα βήματα σε νησάκι-δαντέλα του Αιγαίου, με 5 μαθητές. Στο καράβι με τον καφέ –αχ! τι ωραίο αεράκι!- αισθανόμουν το ‘έμπα’ της καινούργιας μου δεκαετίας των 40 σαν αυτό των 20, που τελείωνα μιά σχολή κι έμπαινα στην ζωή. Όμως, δεν ήταν έτσι. Είχα εμπειρίες ‘κατασταλαγμένες’, μετάνοια για τα δεινά μου και τον βασικό  άξονα του ‘τόξου’ μου προς το καλό. Έπρεπε να βγει κάτι απ΄αυτό ».

Γυρίζοντας πλευρό, «Έφτασα στο νησί με το γλυκό βήμα της καλής προαίρεσης που μεταδόθηκε στην ‘τροχιά’ της εγκατάστασης. Οι βράχοι, τα δένδρα, η θάλασσα μα και οι άνθρωποι ‘αχνίζαν’ τον Παράδεισο, τα 5 μικρούλια, μοναδικά το καθένα γυάλιζαν με διαφανή ‘φτερά’. Υπήρχε χρόνος άπλετος για την ορθή διδασκαλία της ύλης αλλά κυρίως για την αφοσοίωση στο κάθε παιδί ξεχωριστά. Την αλίευση ταλέντων, των τυχόντων πόνων και γιατρειάς, του παιχνιδιού κυρίως αλλά και την γνώση της θεωρίας + πράξης στον εναγκαλισμό της φύσεως. Με το σέβας και την αγάπη της συνύπαρξης. Όμορφες ιστορίες υψηλών διαστάσεων για την έγερση της φαντασίας, στην απόδοση των παιδικών-κατανοητών επιπέδων, τα οποία με την σειρά τους ανθοστόλισαν την ψυχή κι ελευθέρωσαν ανατατικά το μυαλό.

Το κακό, στην αρχή παραμόνευε στην ‘γωνία’ και μετά εξαφανίστηκε από το νησί. Οι φωστήρες επεκράτησαν».

    Ξύπνησα. Οι άνθρωποι άφησαν το καλό να λειτουργήσει και δεν το σταύρωσαν, επειδή ήταν όνειρο. Κατατρομαγμένη κοιτώ τα χάλια μας (δεν είναι μόνον τωρινά), το σώμα του ‘ψαριού’ που βρωμάει αλλά και το κεφάλι, περιφρονώντας την ύπαρξη κι ενδίδοντας στο κατρακύλισμα του πνεύματος, καθώς -Ωϊμέ!- καταφέραμε, καταστρέφοντας, να απειλούμαστε. Αλλοίμονο!

 

Κείμενο - Φωτ: Ασπασία Μπέτα