ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΣΠΑΝΟ - ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ και το RADIO REMEMBER (ΒΙΝΤΕΟ)

Σαν ένα αστέρι λαμπερό, θα λάμπει πάντα μέσα στις καρδιές μας και ο Γιάννης Σπανός, μέσα από τις μεγάλες του επιτυχίες, που τραγουδιούνται χρόνια τώρα και θα τραγουδιούνται για πάντα. 

 Όπως τα αστέρια λάμπουν στον ουρανό, έτσι και οι άνθρωποι λάμπουν, ανάλογα με το έργο που αφήνουν πίσω τους. 

Ο Συνθέτης, Γιάννης Σπανός, έφυγε από τη ζωή στις 31 Οκτωβρίου 2019 και στην εξηντάχρονη και πλέον μουσική διαδρομή του, άφησε την προσωπική του σφραγίδα κι αμέτρητα ωραία τραγούδια.

ΒΙΝΤΕΟ.

 

Νέες σχολικές επιτροπές στον Δήμο Αιγάλεω

Στις αυξημένες ανάγκες των σχολείων της περιοχής στρέφονται,   μετά το Δημοτικό Συμβούλιο της 7ης Νοεμβρίου, οι σχολικές επιτροπές που συγκροτήθηκαν από τον Δήμο Αιγάλεω με βασικό γνώμονα τις ικανότητες, τη διαχειριστική επάρκεια και την εξειδίκευση του κάθε μέλους στον τομέα ευθύνης του. 

Οι δύο Σχολικές Επιτροπές της Α’ Βάθμιας και Β’ Βάθμιας εκπαίδευσης θα συνεργάζονται λειτουργικά με τις κεντρικές υπηρεσίες του Δήμου, ώστε να ανταποκριθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο απέναντι στις υποχρεώσεις τους.

Αποτελεσματικότητα, προγραμματισμός, υποστηρικτικές παρεμβάσεις, διαχείριση ανθρώπινων πόρων και κάθε δημιουργική συμβολή που προσθέτει στη σημερινή διοικητική δομή αλλά και στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό είναι μερικοί μόνο από τους στόχους των νέων σχολικών επιτροπών.

ΠΗΓΗ. dikaiosinisimera.gr

Τέλος διακοπών

    Πάει! Αυτό ήταν! Πα.πα.λά στις διακοπές (ό,σοι εκάμαμε) και η προοδευτκή πέδηση –αθέλητα, πάντα- επήλθε ‘ρίχνοντας’ την αυλαία στις θαλασσινές μας χαρές του θέρους. Εκεί που οι στιγμές μας, επειδή ήταν αληθινές μακραίνανε. Η στοργή του νερού, τα χάδια (όχι τα χαστούκια) του ήλιου, το ξεχασμένο χώμα θεράπευαν την ψυχή, άρα και το σώμα. Ο χρόνος, αυτός ο πολύτιμος αδερφός (που τον ψάχνεις 11 μήνες, every year) βρισκόταν πλάϊ σου πλέον, σαν φίλος για κουβεντολόϊ και μπροστά σου (χαλί!) παραδομένος. «Κάνε με ό,τι θες!»

     Τώρα πιά, μόνο μια φραγή, προσωρινή ευχόμεθα, στο γλυκό-διαρκές χαλάρωμα και στην αναζήτηση του αγνώστου εαυτού…

    Ο τελευταίος ας κλείσει την πόρτα.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Παπούα

    Στην τρίτη σκηνή ο φωτογράφος μας κλέβει σχεδόν τη στιγμή καθώς ο ιθαγενής δεν επιθυμεί απαθανατήσεις στην όμορφη καλύβα του, ενώ 'βγάζει' το ψωμάκι του. Οι λιγότερο εξελιγμένοι Παπούα ως αίλουροι της ζούγκλας είναι κυνηγοί κεφαλών και παγίδων, χτίζουν τις χορτάρινες στέγες τους πάνω στα ψηλά τα δέντρα, ασχολούνται με τη γεωργία και το ψάρεμα και είναι απομονωμένοι από τον έξω κόσμο (δηλαδή εμάς...τους πολιτισμένους!). Πρόκειται για ομάδα νεγροειδών πληθυσμών που ζουν στην Τασμανία, την Αυστραλία, τη Νέα Γουϊνέα, την Ινδονησία, εξαπλώνονται στα νησιά της Μελανησίας και της Καληδονίας ενώ διακρίνονται σε δύο τύπους: Του μεσόγειου και του παράλιου. Ο πρώτος είναι πιο κοντούλης, έχει πλατιά μύτη, μεγάλο στόμα, σαρκώδη χείλη και σκούρο δέρμα. Ο δεύτερος τύπος είναι ψηλότερος, με λεπτότερο σωματότυπο και ανοιχτότερο χρώμα δέρματος.

Η ετυμολογία της λέξεως παπούα προέρχεται από το μαλαϊκό pua-pua=σγουρός, κατσαρός (αναφορά στα μαλλιά), οι άνθρωποι της φυλής κυκλοφορούν με την ενδυμασία της φύσης και τους νεκρούς τους αφήνουν πάνω στα δέντρα ή τους θάβουν ταριχευμένους. Πιστεύουν στα πνεύματα και δεν έχουν αρχηγούς.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Νίκος Καββαδίας

  ΧΑ ΛΟΝΓΚ – ΒΙΕΤΝΑΜ

Ο ΔΡΑΚΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
 

Χίλιες εννιακόσιες εξήντα εννέα κορυφές νησιών ξεπηδούν από τα γαλαζοπράσινα νερά του κόλπου Τονκίν στο Βιετνάμ. Μία γεωλογική ιστορία των τεκτονικών και ορογενετικών κινήσεων της περιοχής, 500 εκατομμύρια χρόνια πριν.

Κείμενo: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ: Νίκος Καββαδίας

Ελπίδα

    Η ελπίδα ως μέρος ανεπτυγμένης συναισθηματικής νοημοσύνης βρίσκει κίνητρα, επινοεί τρόπους, δίνει κουράγιο, προκαλεί ευελιξία, ξεμπλοκάρει και ‘στέκεται’ επάξια ως ειδοποιός διαφορά.

Ο αρχαίος μύθος της Πανδώρας και θύματος της περιεργείας της άνοιξε μεν, το κουτί κι απελευθέρωσε τα δεινά (λιμοί, αρρώστειες, τρέλλα) πρόλαβε δε, να κλείσει το καπάκι στην εσχατιά κρατώντας το μοναδικό αντίδοτο που έκανε την ανθρώπινη δυστυχία υποφερτή, την ελπίδα. Αυτή που δίνει ανάσα, δεν λυγίζει, προχωράει, ευελπιστεί και φέρνει το χαμόγελο.

«Η ελπίδα είναι το μόνο καλό που είναι κοινό σ’όλους τους ανθρώπους. Κι εκείνοι ακόμα που δεν έχουν τίποτα την κατέχουν». Θαλής ο Μιλήσιος

«Πρέπει να δεχτούμε την πεπερασμένη απογοήτευση, αλλά δεν πρέπει ποτέ να χάνουμε την ατελείωτη ελπίδα». Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

«Οι ελπίδες είναι τα όνειρα όσων δεν κοιμούνται». Πίνδαρος

«Πάνω στην ελπίδα πρέπει οι σώφρονες να στηρίζουν τη ζωή τους». Ευριπίδης

«Η ελπίδα είναι ο στύλος του κόσμου». Ανώνυμος

«Η αισιοδοξία είναι η πίστη που οδηγεί στην επιτυχία. Τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς ελπίδα». Χέλεν Κέλερ

«Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία». Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Κείμενο/επιμέλεια: Ασπασία Μπέτα - Φωτ. Νίκος Καββαδίας

Περπατώντας στο κέντρο του Μιλάνου

                           Καθεδρικός ναός του Duomo


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜ.  ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ

ΦΩΤ. ΕΡΙΕΤΤΑ