Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014



Αγνότης




    Η αγνότητα, συνήθως, αφορά στην παιδική ηλικία. Εκεί, που ακόμα η ‘λερναία’ κρίση του νου δεν έχει ξεκινήσει το έργο της και είναι αυτή που κλέβει από το συναίσθημα, τον αυθορμητισμό, την καθαρότητα κα. Δύσκολα ο άνθρωπος, στο φάσμα της ζωής του, δύναται να  διατηρεί την ψυχική αγνότητα (ειλικρίνεια, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, ταπείνωση, καλωσύνη, ανεξικακία, θυσία), παρά μόνον όταν ‘ανεβαίνει’ υψηλά και αγιάζει.
Η ιστορία έχει καταγράψει τις ρήσεις διαφόρων προσώπων (Wikipedia), με ποικίλα νοήματα:

- Αγνότητα είναι ό,τι κανείς δεν έχει δοκιμάσει (Οβίδιος).
- Αγνότητα σημαίνει εγκράτεια (Χίλων).
- Δεν μπορεί, θα πρέπει να υπήρξε κάποτε μία άσπιλη    σύλληψη από καθαρή ηδυπάθεια (Καρλ Κράους).
- Η ομορφιά είναι ο μαστρωπός της αγνότητας (Ζήνων).
- Κοκκίνισμα παρειών, καρδιοχτύπι, τύψεις – αυτά παθαίνει όποιος δεν αμαρτάνει (Καρλ Κράους).
- Μες στην καρδιά του ρόδου κρύβεται το σκουλήκι (Σαίξπηρ).
- Το ιδεώδες της αγνότητας είναι ο γάμος (Αθηναγόρας).
- Σεμνά γαρ σεμνύεται, ήτοι η αγνότητα τιμάται (Ευριπίδης).
- Υπάρχουν συκοφαντίες, προ των οποίων η αγνότητα χάνει το θάρρος της (Άγνωστος).

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα – Φωτ. Νίκος Καββαδίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου